Tatilim …

Merhabalar ,

Tatilde ne yaptığımı şöyle kısaca bir özet geçeyim : )

Aslında yaptığım en güzel tatillerden birisi denebilirdi.Yani yazlıkta yaptığım tatillerden en güzeli

Perşembe akşamı yola çıktık vs. vs. akşam 11 gibi falan eve vardık.Sonra ben direk bilgisayarı açtım.Yapacak başka bir işimde yoktu zaten.Neyse Lost ‘un son bölümünü izledim (Valla 13 müydü neydi tam hatırlamıyorum …)

Daha sonra Erdal Demirkıran ‘ın Ülke TV ye konuk olduğu programı izledim.Gitmeden önce indirmiştim.Bir yazımda linki falan yazarım.

Zaman bayağı çabuk geçti.Bir baktım saat 1 olmuş.Sonra bir de baktım bir uyarı penceresi : “Yetersiz Disk Alanı” !

Tam 1 saat bir şeyler silmeye ve photoshop ‘u yüklemeye gitti.Saat 2 gibi bir arkadaş için bir çalışma yapmaya başladım.Saat tam 3.17 de o bitti.Sonra birden uyku bastırdı

Yediklerim veya içtiklerim dokunmuş olsa gerek ( ki yediklerim dokunmuş olamaz xP ) …Düşündüm ki < Güneş 5.30 gibi doğar,ben iyisi mi 1-2 saat uyuyayım hem yarın akraba ziyareti sırasında esneyip durmam … >

Düşünmez olaydım…Saat 3.19 da yatağa girip telefonun saatini 5.15 e kurdum…Gözümü açtığımda saat 6.15 gibiydi ve güneş ufuktan biraz yükselmişti.”Şimdi kalk giyin , aşağı in vs. bayağı zaman geçer.Boşver yarın in oğlum” dedim kendi kendime

Neden böyle oldu hala anlayabilmiş değilim aslında.Telefonu başucuma koyduğumu çok iyi hatırlıyordum.Sabah gözümü açtığımda ise telefon yerdeydi J

Neyse Cuma günü ben,babam ve amcam dolaştık akşama kadar.Benim açımdan biraz sosyal geçti gün.

Cumartesi :

Akrabalarımız bize geldiler.Hava biraz kapalıydı.Akşam 5 gibi deniz kıyısına gittim ve bir kayalığa oturdum.Bir yarım saat falan öylece durdum.Çok rüzgar vardı,hava soğuktu ama şunu fark ettim “Bazen üşümek bile insanı mutlu edebiliyor J”

Yani üşümeme rağmen o ortamı bırakmadım.Neyse ordayken düşündüm.Garip ama “düşünmeme” kararını bile “düşünerek” aldım …

Yani düşündüm ; bunca zaman her şeyi düşündüm,kafaya taktım,en ince ayrıntısına kadar planladım…Ne oldu ? Hmm kötü olmadı.Ama iyi olduysa bile çok iyi olmadı.Bana iyi değil çok iyi lazım : )

Ve şu kararı aldım.Neden bu güzel zamanı,manzarayı bir şeyler düşünerek harcayayım ki ? Ve bundan sonra da daha az düşünme kararı aldım.Daha az düşün,daha az kafaya tak,daha az planla … Biraz da bunu deneyeyim …

Sonra sıra alacağım kararlara geldi.Bu konuda da seçici davrandım ve tek bir konuda karar aldım. ( Karar aldığım tek konuyu da geçen gün kahvaltıda dile getirdin baba.Ama sanalda olan sanalda kalsın demiştim.Reel’e taşımayalım.Yoksa IP bloklamayalım J )

Düşündüm ki fazla kararla işlemcimi yormaya değmez.En iyisi şuan için en önemli olan kararlar arasında seçim yapmaktı.Yaptım …

Ve son olarak Unutacağım Bir şeyler konusuna geldim.Geldim ve geçtim desem yeridir.Unutacaksan unut dedim kendime.Şu olmuş bu olmuş teferruat.

Hem “Raffine” nin bir sözü vardı. < Karar benim,sonuçtan etkilendiğim sürece zarar benim kabulüm > diye…Aynı o felsefe valla.Hem artık her şeyi daha az düşünecektim.

Cumartesi günkü seçimlerimin doğru olduğunu düşünüyorum.Olmasa da benim kabulüm zaten J

Eh sonrasında da eve gidip akrabalarla oturdum.Bu da güzel bir gündü…

Pazar :

Dönüyor olduğum için içimde garip bir boşluk vardı.Geçen hafta beni mutlu edecek bir şey vardı.Bu tatil…

Şimdi bir şey kalmadı ama…Karşılaştığım kötü olaylar karşısında nasıl “Boş ver yahu sen şunu düşün , çok güzel olacak” gibi şeylerle kendimi avutacaktım ?

Eh bunun cevabını bulmam da çok uzun sürmedi.Artık çok uzak olmasa da bekleyebileceğim bir şey var…

Ve şunu anladım : “Bir hedef şart…Her konuda hedefin olmalıymış…Geçen hafta benim tatil hedefim olmasa ben nasıl koca 1 hafta boyunca onlarca yazılıyı ruhsal olarak sağlıklı bir biçimde atlatırdım ki … Yani her ne olursa olsun bir hedef olmalı ki insan onu düşünüp mutlu olabilsin,umudunu kaybetmesin … Artık hedefim bittikçe yerine yenisini bulmaya çalışacağım : ) ”

Sanırım bu kadar yeterli.Hatta fazla bile oldu … Aklıma yazmak için birkaç konu daha geldi.Zaman buldukça onları da yazacağım …