Hayalgücü Hakkında …

Merhabalar ,

Uzun zamandır yazı yazmıyordum.En az 3 hafta oldu herhalde.Bu sıralar bilgisayar ile pek aram yok açıkçası.Dolayısıyla sitemle de …

Neyse gelelim konumuza.Geçen hafta mıydı neydi “Ülke Tv” deki “Sıra Dışı” adlı programa “Erdal Demirkıran” konuk olmuş.Programının tümü izlemedim.Ama bu yazıyı yazmam için beni gaza getirecek ve bazı şeyleri düşündürecek kadar izlemişim

Eski bir yazımda Erdal Demirkıran ‘ın , Sadece Aptallar 8 Saat Uyur adlı kitabı hakkında kısa bir yazı yazmıştım.Ve o programının o küçücük kısmını izledikten sonra diğer kitaplarını da okumaya karar verdim.

Eminim ki yararlı olacaktır …

Neyse anlatmak istediğim bu değil.Program sırasında “Hayalgücü” ile ilgili kısa bir konuşma geçmişti.Hatırladığım kadarıyla yazayım söylediklerini :

Kızıma dedim ki : “Hadi şavaşları bitirelim”

Bana dedi ki : “Hadi baba!”

20 yaşlarında birine dedim ki : “Hadi savaşları bitirelim”

Bana dedi ki : “Ama nasıl olacak ki ?”

35 yaşlarında birine dedim ki : “Hadi savaşları bitirelim”

Bana dedi ki : “Hadi abi ya kafamı buluyorsun”

Anneme dedim ki : “Hadi savaşları bitirelim”

Bana dedi ki : “Oğlum git kendine sigortalı bir iş bul,çalış …”

Bu yazdıklarım tam olarak söyledikleri değil ama büyük bir fark yok.Yaşlarda küçük bir hata olabilir o kadar…

Yani burada anlatmak istediği şu : < İnsanlar Büyüdükçe Hayalgüçleri Küçülüyor >

Ne kadar da doğru birşey … Durumun böyle olmasındaki sebep aileler bence …

Daha küçücük çocuk bir hayalini söylüyor ve büyükler yok öyle olmaz gibi şeyler demiyorlar mı ?

Herhalde çocukların %90 ı astronot olmak istiyorlar.Yani benim zamanımda bu oran böyleydi.Şimdi merak ediyorum da aileler çocuklarından böyle birşey duyduklarında ne diyorlar ?

Bunları düşünürken bir anım aklıma geldi.Çocukken akşam oturur hayaller kurardım.Hoş hala da kurarım Neyse elime kağıt kalemi alır denizaltı falan çizerdim.O zamanlar penguenlere karşı büyük bir merakım vardı.

O çizdiğim denizaltıyı ilerde babamla beraber yapmayı , ve onunla Antartikaya gidip kendime birkaç penguen almayı düşünürdüm

Ve babamın da hiçbir zaman “Ya ne boş hayaller kuruyorsun,Nasıl yapalım denizaltı,Nasıl gidelim taa oralara” gibi sözlerle tüm hayalgücümü ve umudumu kırdığını hatırlamıyorum …

Bu yüzden burdan Teşekkür Ederiyorum , bir ara görür < Teşekkür Ettik Baba >

Şöyle düşünüce gerçekten çok ciddi bir problem bu bence.Yani insan birşeylere inanmazsa , yok olmaz öyle şey derse nasıl büyük işler yapılabilir ki ?

Nasıl uzak gezegenlere gidilebilir ? Nasıl hastalıklara çağre bulunabilir ? Işınlanma nasıl bulunabilir : )

Mesela birçok insan duyduğu zaman saçma diyor.Demez demeyin diyorlar bizzat şahidim.Şimdi sen bunu diyen adamdan ne beklersin ? Adam inanmıyor bile !

Saçma desin geçsin !

Şahsen ben birçok şeye inanıyorum.Mesela ileriye yönelik , birçok insanın duysa güleceği , yok artık uçtun sen vb. cümleler kullanacağı birkaç projem var.Veya hayalim , ne derseniz …

Yalnızca önümde küçük bir engel var Onu da atlatırsam birkaç yıl içinde burda bomba gibi patlayacak hayalim … Buna inanıyorum.

İnanmasam ne olacak ? Sadece at gözlüğü takmış olacağım ( bence )

İşin özü bence gelişmek için bazı şeylerin çocuklukta kazanılması gerekiyor.Ki Erdal Demirkıran ‘da buna değinmişti.Ona canı gönülden katılıyorum …

Yahu böyle uzun yazılar yazınca da konudan sapılabiliyor ve bazı şeyler unutulabiliyor ya neyse aklıma geldikçe ekleme yaparım

Yani kısacası gelişmiş bir millet için < çocukların önü kapanmasın ! >

Keşke tüm diyaloglar şöyle olsaydı :

Birine dedim ki : “Hadi şavaşları bitirelim”

Bana dedi ki : “Hadi başlayalım !”

Ve son olarak Erdal Demirkıran ‘dan güzel bir söz :

< “Daima Büyük Düşünen İnsanlarla Karşılaşabilmen Umuduyla…” >